Cultuurlandschap van de Risco Caído en de heilige bergen van Gran Canaria

  1. Algemeen
  2. Risco Caído
  3. Almogarén of het heiligdom van Risco Caído
  4. Kritiek en controverse

1.Algemeen

Het landschap van Risco Caído en de heilige bergen van Gran Canaria zijn een landschap dat op 7 juli 2019 uitgeroepen is tot UNESCO-werelderfgoed tijdens de 43e zitting van het UNESCO-werelderfgoedcomité.

Foto: Risco Caído

Sino Yu

Het is gelegen in het bergachtige centrum van Gran Canaria op de Canarische Eilanden en beslaat bijna het ganse Tejeda-nationaal park, het Tamadaba-massief en een deel van de Barranco Hondo-kloof. Een gebied dat samen een oppervlakte van 18.000 ha beslaat en dat de gemeenten Artenara, Tejeda, Gáldar en Agaete omvat. Het is het eerste werelderfgoed op het eiland Gran Canaria en in de provincie Las Palmas en het vijfde op de Canarische archipel.

Het culturele landschap herbergt een reeks goed bewaarde uitingen en werken die behoren tot de verdwenen eilandcultuur van de Canarische guanchen. Zij evolueerden geïsoleerd van de aanwezigheid van de Berbervolkeren van Noord-Afrikaanse afkomst, totdat het gebied veroverd werd door de Kroon van Castilië aan het einde van de vijftiende eeuw. Daarvoor waren er slechts, in de veertiende eeuw, enkele sporadische contacten met de eilanden, van de zeelieden uit Zuid-Europa op zoek naar de nieuwe specerijenroutes en de slavenhandel .

Het culturele landschap beslaat een uitgestrekt berggebied in het midden van het eiland dat een reeks unieke spektakels herbergt binnen de kolossale Caldera de Tejeda, een ‘versteende storm’ zoals Miguel de Unamuno het noemde:

Door paden te passeren die in abrupte en steile aardverschuivingen tot de top waren uitgesneden, gaven ze uitzicht op de Tejeda-vallei. Het uitzicht is indrukwekkend. Al die zwarte muren van de grote krater, met hun gekanteelde toppen, met hun rechtopstaande rotsen, bieden het uiterlijk van een Dantesk visioen.

Het gaat over een groot aantal archeologische vindplaatsen zoals de nederzettingen van holbewoners, tempels, versterkte graanschuren, beschilderde grotten en rotsgravures zoals die in Risco Caído en andere zoals de Roque Bentayga, de “Cueva de los Candiles” op de Chapínrots en op de klif van de Mesa de Acusa.

2. Risco Caído

Risco Caído is een reeks grotten op de linkeroever van de Barranco Hondo, die de huidige gemeenten Artenara en Gáldar van elkaar scheiden. De grotten zijn ongeveer 100 meter boven de bodem van het ravijn, op een richel ervan, uitgegraven.

De site bestaat uit 21 grotten die zijn opgegraven in het vulkanische gesteente van de barranco kloof. Deze grotten werden gedurende ten minste 600 jaar gebruikt als woningen en in de landbouw, waarbij werd gespeculeerd dat ze tot het begin van de 20e eeuw werden bewoond.

3. Almogarén of het heiligdom van Risco Caído

Naast het hierboven genoemde gebruik, zou de grot die bekend staat als C6 een almogarén of ontmoetingsplaats zijn geweest voor de Faycanes (Canarii-priesters).

De grot heeft de bijzonderheid van zijn gewelfde structuur (uniek op de eilanden) en het heeft een kunstmatige opening die bij ontvangst van het licht van de dageraad een merkwaardig optisch effect op de afbeeldingen op de grotwand produceert.

De tekeningen van driehoeken (mogelijk afbeeldingen van schaambenen) suggereren dat het een tempel is die gewijd was aan de vruchtbaarheid. Het wordt ook beschouwd als een door de Guanchen gebruikte grot die dienst deed als een astronomisch observatorium.

4. Kritiek en controverse

De opname van Risco Caído op de Unesco werelderfgoedlijst is bekritiseerd door bepaalde personen, zoals de wiskundige José Barrios die het gebrek aan wetenschappelijke ondersteuning als een probleem beschouwt om het echt als een astronomisch observatorium van de Guanchen te erkennen. Ook de institutionele overbescherming van deze enclave, onder andere op Gran Canaria, zoals de archeologische vindplaats Cuatro Puertas, valt niet in goede aarde.

Ook de geograaf Eustaquio Villalba heeft het bestaan van een astronomisch observatorium in Risco Caídos in twijfel getrokken. Beiden bekritiseren ook dat één artikel, dat volgens hen “weinig wetenschappelijke basis” heeft, geschreven door de ontdekker van de site, Julio Cuenca, voldoende was voor zo’n internationale erkenning.

Volgens Barrios is er geen wetenschappelijke studie om de archeo-astronomische hypothese te ondersteunen, iets dat toch een fundamentele reden moet zijn waarom de site tot werelderfgoed is verklaard.

Hij zinspeelt er op dat er ook geen astronomische markers zijn die deze theorie zouden bekrachtigen en dat er geen enkel gepubliceerd technisch rapport is dat een van deze beweringen ondersteunt.

Nationaal Museum voor Wetenschap en Technologie

  1. Algemeen
  2. Geschiedenis
  3. Website

1.Algemeen

Het Museo Nacional de Ciencia y Tecnología (MUNCYT) is een Spaans museumnetwerk dat gewijd is aan de wetenschappelijke en technologische verspreiding. Het museum hangt af van het ministerie voor economische zaken en innovatie en het wordt beheerd door Spaanse Stichting voor Wetenschap en Technologie. Het museum bezit een collectie van meer dan 15.000 wetenschappelijke instrumenten vanuit de zestiende eeuw tot op heden.

2. Geschiedenis

Het idee om een museum te wijden aan wetenschap en technologie in Spanje rees in het midden van de vorige eeuw. Het idee om met een dergelijk museum te beginnen kwam er 1975 en het kwam uit het Instituto Nacional de Industria (Nationaal Instituut voor de Industrie).

Foto: Museum in Alcobendas

Carlos Delgado

Maar het project kon niet verder gaan door het einde van het Franco regime en de daarbij gaande overgang naar de democratie. Uiteindelijk was deze periode niet verloren want in november 1979 begon men met de eerste stappen in de richting van een dergelijk museum. Daartoe richtte men een raad van bestuur op die de start moest mogelijk maken van het Museo Nacional de la Ciencia y la Tecnología.

Een jaar later, in 1980, begon men dan definitief met de oprichting van het museum. In maart 1980 maakte de raad van bestuur een akkoord met de Spaanse spoorwegmaatschappij, RENFE. Door het akkoord kon men het station Delicias herstellen en er zou een ruimte gecreëerd worden waar zowel het museum voor wetenschap en technologie als het Spoorwegmuseum kunnen ingericht worden.

Het museum voor wetenschap en technologie is afhankelijk van het ministerie van cultuur.

Het MUNCYT heeft twee zetels, een in Alcobendas, dat op 12 december 2014 voor het publiek geopend werd en een in La Coruña, dat op 4 mei 2012 de deuren opende. Bovendien, heeft het Museum heeft een onderzoekscentrum dat bestaat uit een gespecialiseerde bibliotheek, archief en opslag van stukken op de Paseo de las Delicias in Madrid. Via het programma “Ventanas del MUNCYT” organiseert het ook reizende tentoonstellingen door het hele land. Het museum exposeert in zijn verschillende tentoonstellingszalen stukken historisch, wetenschappelijk en technologisch erfgoed met betrekking tot astronomie, wiskunde, navigatie, natuurkunde, scheikunde, biologie, informatica, industrie of transport.

3. Website

Het museum heeft een website op MUNCYT en is beschikbaar in het Spaans, Catalaans, Valenciaans, Galego, Baskisch en Engels.

Lucht en Ruimtevaartmuseum van Spanje

  1. Het eerste project
  2. De Ontwikkeling van het Museum
  3. Vestiging
  4. Locatie en bezoeken
  5. Website

Het Lucht en Ruimtevaartmuseum van Spanje is een museum in Madrid dat gewijd is aan de luchtvaart. Het ligt in de nabijheid van de luchthaven Cuatro Vientos waarvan het gescheiden is door de autostrade M 40.

Het museum werd opgericht als een agentschap van de historische en culturele dienst van de luchtmacht van Spanje (SHYCEA). Het museum moest het historisch patrimonium van de Spaanse luchtmacht verwerven, onderhouden en tentoonstellen. Het museum wordt beheerd door het Ministerie van Defensie van Spanje.

1.Het eerste project

In 1939 eindigde de Spaanse Burgeroorlog en richtte men de luchtmacht op en het is tevens op dit moment dat de minister van de luchtvaart, Kolonel Társilo Ugarte Fernández beslist om een museum op te richten dat gewijd is aan de luchtmacht maar het zal nog 27 jaar duren eer het museum er is. Het eerste voorontwerp werd gepresenteerd in december 1948 en het plaatste het museum in de benedenverdieping van het nieuwe gebouw van het ministerie van de luchtvaart (het huidige Hoofdkwartier van de Spaanse Luchtmacht).

Foto: Plan van het Lucht en Ruimtevaartmuseum

Na verdere studies en raadplegingen werd het Museum van de Lucht en Ruimtevaart opgericht met het decreet 1437 van 16 juni 1966. Het was afhankelijk van het ministerie van de luchtvaart en als zetel werd Madrid gekozen.

In eerste instantie was het de bedoeling om voorwerpen, maquettes en historische documenten tentoon te stellen en in een van de binnenplaatsen zouden enkele historische vliegtuigen komen. Het probleem was echter dat er onvoldoende ruimte aanwezig was voor de aankoop of als donatie te krijgen van een reeks vliegtuigen waaronder een Vilanova Acedo (de Spaanse versie van een Blériot XI), een Dragon Rapide die bestuurd werd door Francisco Franco tijdens de historische vlucht van de Canarische Eilanden naar Tetuán en grote vliegtuigen zoals de Heinkel He 111, de DC-3 en de Junkers Ju 52.

De volgende optie bestond er in om een eigen gebouw te hebben dat in de toekomst zou kunnen vergroot worden en dat moest komen op:

  • Het historisch vliegveld van Cuatro Vientos dat men kan beschouwen als de wieg van de Spaanse luchtmacht.
  • De Luchthaven van Madrid-Barajas.
  • Casa de Campo, dat is een gebied van meer dan 17 km² ten zuidwesten van het centrum van de Spaanse hoofdstad Madrid
  • Ciudad Universitaria, de faculteiten en de hoge scholen van de Complutense Universiteit.
  • Crypte en de gronden van de Plaza de la Moncloa (vandaag vinden we hier de Gemeentelijke Overheid van het Disctrict Moncloa – Aravaca).

2. De Ontwikkeling van het Museum

In 1975 nam men dan de beslissing om het museum op zijn huidige locatie, Cuatro Vientos, in te richtten. De voornaamste redenen die de keuze bepaalden waren: de nabijheid van Madrid, de nabijheid van militaire werkplaatsen, de mogelijkheid om de collectie uit te breiden met nieuwe vliegtuigen die rechtstreeks aankomen op het vliegveld en ten laatste het historische karakter van de luchthaven Cuatro Vientos.

In het begin kwam het luchtvaartmateriaal terecht in de historische hangar waar de piloot en wetenschapper Emilio Herrera de eerste school voor luchtvaart ingenieurs oprichtte.

De werken begonnen op het einde van 1979 met de bouw van een overdekte ruimte en een open ruimte om de vliegtuigen ten toon te stellen. Tevens kwamen er twee meren die door een kanaal verbonden werden om de watervliegtuigen, Dornier 24 en Grumman Albatross een plaats te geven. Het museum werd officieel geopend door Luitenant-Generaal Emiliano José Alfaro Arregui op 24 mei 1981.

In de loop der jaren is het aantal vliegtuigen verdubbeld en de bomen en de meren bemoeilijkten de komst van nieuwe vliegtuigen en verminderde de tentoonstellingsruimte. De meren en de vegetatie trokken grote groepen vogels aan en die beschadigden de roeren en de rolroeren van de watervliegtuigen die daardoor herstellingen nodig hadden.

Naast het grotere aantal vliegtuigen groeide de verzameling ook met motoren, vlaggen, maquettes, wapens, uniformen, luchtvaartkaarten en historische boeken en documenten. Dit alles bracht een eerste uitbreiding met twee hangars met zich mee die eindigde op 18 oktober 1993.

Vanaf 2002 kwamen er nog eens twee hangars bij. Hangar 4 is gewijd aan helikopters en hefschroefvliegtuigen en hij werd ingewijd op 22 augustus 2003. Met deze nieuwe hangars bezat het museum toen 5 hangars.

Onlangs opende hangar 6.

3. Vestiging

Het museum beslaat een ruimte van 66.938 m2 die verdeeld zijn tussen tentoonstellingsruimtes in de open lucht en hangars voor de meer dan 100 vliegtuigen. De tentoonstelling van vliegtuigen is onderverdeeld in zeven ruimtes waaronder een voor de helikopters, voor de watervliegtuigen en voor de gevechtsvliegtuigen. Er is ook een ruimte voor de school en voor de ondersteunende voertuigen. Er zijn ook toiletten, een souvenirwinkel, een cafetaria, een openbare telefoon en een parking ter beschikking van de bezoekers.

Foto: Vilanova Acedo

Onder de meest opvallende vliegtuigen is er een Villanova Acedo, het oudste vliegtuig dat bewaard is gebleven in Spanje, de Jesús del Gran Poder, waarmee men de Zuidelijke Atlantische Oceaan in 1929 is overgestoken, een Duitse bommenwerper Heinkel He 111 en een hefschroefvliegtuig Cierva C.19 dat voor de eerste maal opsteeg in 1932.

  • Hangar 1: historische vliegtuigen zoals ballonnen, vliegtuigen uit de Marokkaanse Oorlog en uit de “Grote Vluchten” van tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Er is ook nog een ruimte die voorzien is voor de helden uit de militaire luchtvaart en er is een tentoonstelling met vlaggen en standaarden van de militaire eenheden.
  • Hangar 2: hier vinden we een gevarieerde inhoud met militaire uniformen, motoren, simulatoren en ander materiaal.
  • Hangar 3: vliegtuigen met een kleinere grootte voor opleiding en gevecht, er zijn hier zweefvliegtuigen en een grote verzameling met propellers. In deze hangar vinden we ook het kantoor van de “Vereniging van de Vrienden van het Museum”.
  • Hangar 4: hier staan oude helikopters en hefschroefvliegtuigen waaronder de Cierva C-19. Ook vinden we hier een prachtige collectie vliegtuiginstrumenten.
  • Hangar 5: hier vinden we een gevarieerde inhoud zoals de stuntvliegtuigen voor Capitán Castaño, jacht- en gevechtsvliegtuigen, de belangrijke Dragon Rapide en er is een hoek gewijd aan het parachutespringen.
  • Hangar 6: die als laatste opengesteld is voor het publiek en hier vinden we vliegtuigen, modellen en cabines van commerciële vliegtuigen. We zien hier het interieur van een DC-9 en een Boeing 727. Hier staat ook een indrukwekkende Dornier 24 waaraan men momenteel volop aan het werken en het restaureren is. Het is het eerste legervliegtuig dat tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikt werd voor humanitaire hulp.
  • Hangar 7: bevat een verzameling modellen van nationale en internationale vliegtuigen die de geschiedenis van de luchtvaart aantonen.

4. Locatie en bezoeken

  • Bus: de meest comfortabele manier om er met het openbaar vervoer te komen is door middel van de streekbussen van de maatschappij De Blas, die de route Madrid-Alcorcón-Móstoles maken, met een stop bij Escuela de Transmisiones.
  • Trein: De metro (lijn 10) en RENFE (lijn C-5) stations genaamd Cuatro Vientos zijn het dichtst bij het museum, maar het is 1.500 meter lopen langs de A-5. Op 1700 meter ligt het station San José de Valderas Madrid.
  • Auto: het museum ligt ten zuidwesten van Madrid op de grens van de gemeente Madrid met Alorcón. De ingang van het museum is via de snelweg A-5(snelweg Extremadura), richting Madrid,  KM 10.700. Maar het is erg slecht bewegwijzerd en aangezien de enige wegwijzer erg klein is, is het gemakkelijk om hem te missen en als je hem ziet, is er geen tijd meer om de afrit te nemen.
  • Inkom: de toegang is gratis, al wordt een vrijwillige donatie van drie euro gevraagd. Het is geopend van dinsdag tot en met zondag van 10.00 uur tot 14.00 uur. Het is gesloten op maandag en op 1 en 6 januari, witte donderdag en vrijdag, 12 oktober en 10, 24, 25 en 31 december.
  • Informatie en reserveringen via 915091690 of via museodelaire@ea.mde.es

5. Website

Het museum heeft een website op Lucht en Ruimtevaartmuseum en de site is beschikbaar in het Spaans en het Engels.

Nationaal museum Huis van de Munt

  1. Algemeen
  2. De metalen
  3. Fabricatiewijzen
  4. Een wereld zonder geld
  5. Rome
  6. Hispanië
  7. De Middeleeuwen
  8. De christelijke koninkrijken
  9. De Moderne Tijd
  10. Papieren geld
  11. De negentiende eeuw
  12. De twintigste eeuw
  13. Grafische kunsten
  14. Website

1.Algemeen

Het museum Huis van de Munt wordt algemeen beschouwd als een van de belangrijkste musea ter wereld in zijn genre. De rijkdom van de collectie, de uitgebreide faciliteiten en de uitgebreide technische ondersteuning van het personeel aan onderzoekers en docenten maken het museum een unieke plaats waar men de wereld van het geld kan ontdekken.

In het museum kan men de geschiedenis van het geld ontdekken vanaf de oorsprong door middel van de verschillende productievormen doorheen de geschiedenis.

Foto: Nationaal Museum van de Munt

Martinevans123

In de zalen kan men belangrijke collecties vinden over numismatiek, filatelie, Eo-filatelie, biljetten en andere vormen van betalen, loterijen en spelletjes, een geschiedkundige bibliotheek, een kunstcollectie, machines en gereedschappen die door de werknemers van de Fábrica Nacional de Moneda y Timbre-Real Casa de la Moneda gebruikt werden.

2. De metalen

De meest gebruikte metalen in de geschiedenis voor de productie van munten zijn goud, zilver, koper en legeringen. De waarde van de metalen was afhankelijk van het gewicht van elke munt en het percentage van de zuiverheid van het metaal.

3. Fabricatiewijzen

Het munten gebeurt door een metalen plaatje tussen twee matrijzen te pletten zodat de voor en de achterkant gelijktijdig zijn aangemaakt. Het is, sinds het gebruik van munten, de meest gebruikte productiewijze en ze wordt ook nu nog gebruikt. In de zestiende en de zeventiende eeuw sloeg men de munten tussen twee ronde stempels en nadien knipte men de munten bij.

Een andere productiemethode was het gieten van de stukken in mallen maar de kwaliteit was slecht en men kon het valsmunten niet tegengaan.

4. Een wereld zonder geld

Het eerste deel van het museum is gewijd aan de voorwerpen die als geld gebruikt werden. Dat zijn dan voorwerpen die in de gemeenschap een zekere waarde vertegenwoordigen en die daarom kunnen omgewisseld worden voor andere voorwerpen. Deze voorwerpen hoeven niet noodzakelijk een verbintenis te hebben met metalen munten. Dit is ruilhandel.

5. Rome

Men begon hier tijdens de Republiek met de fabricatie van bronzen munten die in het begin tamelijk groot waren maar die later kleiner werden en zij hadden een verschillend gewicht en waarde. De naam van deze munten was as of ases. Later kreeg men, naar het voorbeeld van de Griekse munten, nog andere munten waaronder zilveren munten die de naam hadden van denarie.

De munten van het keizerlijk Rome droegen een afbeelding van de persoon die op dat moment aan de macht was of ze droegen een afbeelding die symbool stond voor de Staat. Dit gebruik is trouwens heden ten dage in tal van landen nog in gebruik.

6. Hispanië

Tijdens het eerste millennium voor de christelijke tijdrekening kwamen Feniciërs en Grieken naar de kusten van het Iberisch schiereiland om er permanente kolonies te stichtten. Deze steden maakten op het Iberisch schiereiland de eerste munten.

Tijdens de derde eeuw voor Christus begon men op het Iberisch schiereiland in de inheemse, de Iberische en de keltiberische gemeenschappen met de aanmaak van bronzen en zilveren munten en de teksten op deze munten waren elk in hun eigen alfabet. Tijdens de Romeinse overheersing van het schiereiland namen de steden naast de gewoontes en de wetten van de Romeinen ook het alfabet op hun munten over.

7. De Middeleeuwen

Het west Romeinse keizerrijk met zijn bevolking van Germaanse oorsprong werd stilletjes aan vervangen door een politieke entiteit van een mozaïek van Germaanse koninkrijken die min of meer geromaniseerd waren. Het Byzantijnse keizerrijk behield de Romeinse tradities gedurende de ganse Middeleeuwen.

Vanaf het begin van de achtste eeuw en gedurende achthonderd jaar ligt de grens tussen de christelijke en de islamitische wereld op het Iberisch schiereiland. De islamitische wereld had zijn eigen munten en die gingen verder op de erfenis van de gouden Byzantijnse en de zilveren munten van de Sassaniden, een dynastie uit het oude Perzië. Het meest opvallende aan de islamitische munten is dat zij geen afbeeldingen dragen.

De islamitische staten op het schiereiland gebruikten gouden munten (dinar), zilveren munten (dirham) en koperen munten(felús). In de elfde eeuw was het islamitisch gebied een geheel maar later brak dit op in tal van kleinere koninkrijken (taifas).

Foto: quirate

Reyborjim

In het begin was er de dynastie van de Almoraviden en die werd later vervangen door de Almohaden. De Almoraviden gaven een prestigieuze gouden dinar uit en de zilveren munten noemde men de quirate. De Almohaden gebruikten zwaardere dinars en de christenen noemden deze, dubloenen. Daarnaast was er een zilveren dirham die een vierkante vorm had.

8. De christelijke koninkrijken

In de christelijke koninkrijken gebruikte men op de munten de afbeelding van de heerser als symbool voor hun macht maar we vinden ook afbeeldingen van kruisen, monogrammen en heraldische figuren. Op het einde van de elfde eeuw gebruiken alle christelijke koninkrijken hun eigen munt.

9. De Moderne Tijd

Men beschouwd de regeerperiode van de Katholieke Koningen als de periode waarin Spanje in de moderne tijd kwam. Met het Huis van Oostenrijk sloeg men gouden en zilveren munten. De zilveren munten hadden een waarde van acht reales en daarmee volgde men de Midden-Europese daalder.

De stukken van acht reales werden gemunt in Castiliaanse en Amerikaanse munten. Men noemde deze munten dukaten en piasters in de Italiaanse gebieden en daalders in de Duitse gebieden, een term die ook zou veranderen naar dollar.

10. Papieren geld

Tijdens het bewind van Carlos III werd de Bank van San Carlos opgericht om er een uitgifte van openbare schuld mee te financieren en deze obligatie wordt beschouwd als een voorloper van de bankbiljetten. De obligaties circuleerden als geld.

11. De negentiende eeuw

Tijdens de regeerperiode van Isabel II waren er een aantal initiatieven om het systeem te veranderen maar we moesten wachten tot na de afzetting van Isabel II toen de voorlopige regering in 1868 de peseta invoerde.

Het Casa de la Moneda in Madrid verhuisd naar een nieuw gebouw in de paseo de Recoletos. In dit gebouw was ook het Fábrica del Timbre (postzegels) gevestigd en nadat ze enkele jaren samen hadden gewerkt fusioneerden zij in 1893 en de benaming werd Fábrica Nacional de Moneda y Timbre.

12. De twintigste eeuw

In 1927 kreeg de fabriek de beschikking over elektriciteit en alle processen werden aangepast aan de nieuwe energiebron.

Na de Spaanse burgeroorlog regeerde Franco tot aan zijn dood over Spanje. De Fábrica Nacional de Moneda y Timbre werd gereorganiseerd en zij stonden vanaf toen in voor de aanmaak van munten, postzegels, waardepapieren en bankbiljetten die werden uitgegeven door de Spaanse Nationale Bank.

De afbeelding van Franco werd niet gebruikt tot in 1947 en ze werd gewijzigd in 1966. Er werden wel numismatische curiosa geslagen zoals de stukken van 5 en 10 centiemen waarop een lansier was afgebeeld en de stukken van 25 en 50 centiemen met een maritiem symbool. In 1966 werden er nog zilveren stukken van 100 pesetas gemunt.

De munten van koning Juan Carlos I bleven de eerste jaren gelijk. In 1980, ter gelegenheid van het Wereldkampioenschap Voetbal in 1982 werden er een reeks munten geslagen. Op deze munten stond de letter M welke in en voor de periode van Isabel II gebruikt werd.

In 1990 ontwikkelde men een systeem dat gebaseerd was op de waarde van de munt en de grootte, het gewicht en de samenstelling van het metaal.

In 1993 ontwikkelde men hier een methode, uniek in de wereld dat hetzelfde effect gaf van een hologram.

13. Grafische kunsten

Met het verlaten van zaal 15 verlaten we de wereld van de munten en van metaal en we betreden de wereld van het papier en de inkt.

We vinden hier informatie over het papier en de fabricatie van het papier en de eerste druktechnieken. Er is hier een klein deel te bezichtigen van de ganse collectie etsen en zij komen uit de zestiende en de zeventiende eeuw, daarnaast zijn er etsen aanwezig van de achttiende eeuw tot op vandaag de dag.

In zaal 16 vinden we vooral zegelpapier, lotjes en andere spelletjes.

Zaal 17 is gewijd aan de postzegels. Het eerste deel van de zaal is gewijd aan de geschiedenis van het frankeren in Spanje.

14. Website

Het museum Huis van de Munt heeft een website en de site is beschikbaar in het Spaans en het Engels.

EHBO op vakantie

  1. Van pillen tot zalfjes
  2. Nooit meer een reisziekte
  3. Op reis met het vliegtuig
  4. Lekker in de zon
  5. Geen last van de beestjes
  6. Eten en drinken
  7. Het andere probleem: constipatie
  8. Een branderig gevoel
  9. Uw maag tot rust brengen

Eindelijk kunnen we op vakantie vertrekken maar ook in de bergen of op het strand kan je last krijgen van kwaaltjes. Neem daarom enkele hulpmiddeltjes mee zodat u niet onmiddellijk naar een vreemde dokter moet.

  • De volgende lijst is een basislijst, vraag daarom ook aan uw apotheker waar u verder nog aan moet denken.
  • De inhoud van een reisapotheek is afhankelijk van de bestemming, de aard van de vakantie en of er kinderen bij zijn.
  • Vraag uw dokter om advies wanneer u een verre reis gaat ondernemen, in dat geval dient u vaccinaties te krijgen en/of geneesmiddelen te nemen.
  • Steek de reisapotheek in een stevige doos en stop ze niet te ver weg, u heeft ze misschien sneller nodig dan gedacht.

1.Van pillen tot zalfjes

  • Neem in alle geval uw persoonlijke medicijnen mee, overal zijn ze niet verkrijgbaar
  • Een pijnstiller, keeltabletten, een middel tegen spijsverteringsproblemen en een zoutoplossing tegen uitdroging.
  • Een middel tegen reisziekte.
  • Een ontsmettingsmiddel en een wond helende zalf.
  • Zalf tegen allergie, insectenbeten en brandwonden.
  • Zalf tegen blauwe plekken en verstuikingen
  • Zalf tegen koortsblaasjes en een ontsmettende oogzalf.
  • Een insectenwerend middel.
  • Steriel gaasverband, gewone en bloedstelpende watten, gaas en crêpewindels, snelverband, kleefpleisters en pleisters tegen blaren .
  • Een schaar, een thermometer, een splinterpincet, verbandhaakjes en veiligheidsspelden.
  • Condooms en voorbehoedmiddelen.

2. Nooit meer een reisziekte

Sommige mensen hebben er altijd last van, ze worden misselijk en ze moeten soms braken. Het is vervelend maar er zijn massa’s hulpmiddelen om de reisziekte te voorkomen.

  • Zorg dat u uitgerust aan de reis vertrekt.
  • Ga in de auto vooraan zitten, in het vliegtuig tussen de vleugels en in een boot in het midden, juist boven het wateroppervlak.
  • Bij het rijden zorgt men er voor dat men in de rijrichting zit. Richt uw blik in de verte, op de horizon.
  • Zorg voor voldoende frisse lucht.
  • Drink voor het vertrek geen alcohol en neem een lichte maaltijd. Onderweg drinkt men water en eet men kleine porties.
  • Afleiding helpt tegen reisziekte. Concentreer u op woordspelletjes maar ga zeker niet breien of lezen.
  • Wordt men toch misselijk, neem dan een halfliggende houding aan met het hoofd lichtjes naar achteren.
  • Als u op voorhand weet dat deze tips niet zullen helpen, haal dan bij de apotheek een middel tegen reisziekte. Maar pas op, sommige middeltjes kunnen uw reactievermogen beïnvloeden.

3. Op reis met het vliegtuig

Gezwollen voeten

Tijdens de vlucht zit u soms urenlang in dezelfde houding en daardoor gaan de bloedvaten in uw benen zwellen. Men kan de bloedcirculatie stimuleren door:

  • Maak uw schoenen los en draag slippers.
  • Sta regelmatig recht en loop wat heen en weer.
  • Beweeg uw enkels, druk uw voeten tegen de vloer en span uw spieren even op. Doe hetzelfde met uw buikspieren.

Droge lucht

In de drukcabine van een vliegtuig staat de airco aan. Daardoor is de lucht er erg droog en dat kan leiden tot lichte uitdroging en die is herkenbaar aan een droge keel, neus en mond. Men kan dit verhelpen door:

  • Veel drinken, liefst water en vruchtensap.
  • Vermijd alcohol en sterke koffie want die hebben een uitdrogende werking.

Last van uw oren

Tijdens het opstijgen en dalen kan u problemen krijgen met uw oren. Dat komt omdat de lucht uitzet tijdens het opstijgen en wordt samengedrukt tijdens het dalen. Dat dichtzitten kan men verhelpen door:

  • Knijp uw neus dicht, hou tegelijk uw mond gesloten en slik of snuit. Herhaal dit regelmatig.
  • Drink iets terwijl u uw neus dicht knijpt.
  • Kauw op een snoepje of op kauwgum.
  • Geeuw met uw mond ver open.

Wanneer u naar een andere tijdzone vliegt, kunt u last krijgen van jetlag. Dit gebeurt omdat uw lichaam plots volgens een ander ritme moet leven. U eet, drinkt en slaapt op andere tijdstippen dan thuis en daardoor kunt u klachten krijgen. U bent vermoeid, suf, kan niet slapen, kan u niet concentreren, u bent prikkelbaar en soms treden er zelfs lichte concentratiestoornissen op. Maar veel hangt af van de richting waarin u reist.

Vliegt u naar het oosten dan gaat u vooruit in de tijd en wordt uw dag korter. Dat is veel lastiger dan naar het westen vliegen. Uw dag wordt dan langer en daar kan uw lichaam beter tegen.

Per dag past het lichaam zich aan met één tijdzone. Dat wil zeggen dat als u vier tijdzones passeert u vier dagen nodig hebt om u aan te passen. Met deze tips kunt u het proces versnellen:

  • Reis ’s nachts en slaap zoveel mogelijk de ganse reis.
  • Eet weinig tijdens de reis. Probeer ook de etenstijden van thuis achter te laten en alvast die van uw bestemming aan te nemen.
  • Pas uw biologische klok tijdig aan door al vooraf wat vroeger te gaan slapen of op te staan. Verschuif dit schema niet met meer dan één uur per dag.

4. Lekker in de zon

Er zijn een aantal tips waaraan men zich dient te houden. Zorg dat je voldoende drinkt, vermijdt zonnebrand, geef een antwoord op de vraag, “hoe versla ik de hitte?” en tenslotte neem tijdig een koude douche.

5. Geen last van de beestjes

Of ze nu bijten, bloed opzuigen of met een angel prikken, er komt altijd gif in de huid terecht waardoor u bultjes of jeuk krijgt. De beste remedie is om de beestjes weg van u te houden. De meeste middeltjes tegen insecten verspreiden een specifieke geur.

  • Smeermiddeltjes: die zijn meestal op basis van diethyl-m-toluamide, zij houden niet alleen muggen weg maar ook wespen, teken en vlooien.
  • Plantjes: vooral dan de citroenplant, knoflook, ui en takjes tijm zouden wonderen doen.
  • Apparaatjes: zij geven een bepaalde stof vrij die beestjes weg houdt.
  • Gaas: ook de oude technieken doen het nog goed en van een muskietennet zijn er ook al geïmpregneerde versies te koop.
  • Vaccinaties: vooral voor mensen die een verre reis willen maken.

Men is toch gestoken, wat nu?

Verwijder een angel zo snel mogelijk met een scherp voorwerp of pincet. Dep de plek met een ontsmettend middel en koel de huid af om de pijn en de zwelling te verminderen. Sommige mensen reageren erg gevoelig op insectengif. Zij krijgen galbulten, jeuk rond de ogen, pijn en hevige jeuk rond de beet of steek. Dergelijke zware reacties kunnen in extreme gevallen levensbedreigend zijn. Raadpleeg dan meteen een dokter.

Meer uitleg over de behandeling bij steken en beten van giftige slangen, niet giftige slangen, schorpioenen, spinnen, duizendpoot, rupsen, vuursalamander, padden, kwallen, pieterman (vis), muggen, bijen, wespen en hornets, zee-egels en vliegen kan je vinden op Leven in Spanje, op EHBO bij vergiftiging en EHBO bij verwonding.

6. Eten en drinken

Reizigersdiarree treedt vooral op aan het begin van het verblijf. Het is heel vervelend maar met de juiste behandeling is het na drie à vier dagen over. Wat kan men eraan doen:

  • U verliest veel vocht en dat moet dus aangevuld worden, drink dus voldoende.
  • U verliest ook veel zout, dit kan aangevuld worden met een middeltje uit de reisapotheek. Is er geen kant en klaar middel, doe vijf koffielepels suiker en een halve koffielepel zout toe aan één liter water, bij voorkeur uit de fles.
  • Gebruik alleen een middel tegen de diarree als hij minder ernstig geworden is of als men voor een grote verplaatsing staat.
  • Volg een dieet van bouillon, soep en vers gekookte rijst.
  • Vermijd zuivelproducten.

Als de diarree slijmerig, bloederig of abnormaal van kleur is, dan kan er sprake zijn van een darminfectie. Ga onmiddellijk naar de dokter.

Voedingstips

Uw ingewanden kunnen op reis een echte spelbreker zijn. De grote boosdoeners zijn bacteriën waaraan de plaatselijke bevolking niet (meer) gevoelig is maar de toerist wel. Voorkomen is de boodschap, besteed extra aandacht aan hygiëne en voedsel.

  • Drink geen leidingwater en gebruik geen ijsblokjes.
  • Bestel bij voorkeur dranken met koolzuurgas, drank uit een flesje of drank op basis van gekookt water zoals koffie en thee.
  • Kook water enkele minuten of ontsmet het met chloortabletten of druppels.
  • Poets uw tanden met mineraalwater of met gekookt water.
  • Geef de voorkeur aan gekookte en warme voeding.
  • Schil fruit altijd.
  • Vermijd rauwe groenten, niet gepasteuriseerde melk, roomijs, rauwe of onvoldoende gekookte vis, schaaldieren, rauw en onvoldoende gebakken vlees en fruit dat u niet zelf geschild hebt.
  • Was uw handen regelmatig voor het eten, voor het koken, na gebruik van het toilet, …
  • Zwem enkel in zee of in zwembaden maar informeer eerst of ze veilig zijn.

7. Het andere probleem: constipatie

Sommige vakantiegangers hebben geen last van reizigersdiarree maar eerder van constipatie of verstopping. Wat kan men hier aan doen:

  • Zorg voor voldoende afwisseling in uw eten.
  • Neem veel lichaamsbeweging.
  • Eet vezelrijke maaltijden in combinatie met fruit en volkorenbrood.
  • Voeg aan uw gewone voedsel extra zemelen toe.
  • Kauw uw eten heel goed en drink veel.
  • Drink ’s morgens op uw nuchtere maag een glas lauw water.
  • Ga naar het toilet wanneer u aandrang voelt.
  • Overdrijf niet met laxeermiddelen.

8. Een branderig gevoel

Op vakantie krijgen mensen nogal eens last van brandend maagzuur.

  • Vaak is de oorzaak te vinden bij het eten van te sterk gekruid voedsel. Probeer uw maag wat te ontzien.
  • Gebruik geen koffie of alcohol en rook niet.
  • Eet voldoende maar kleine porties
  • Gebruik geen pijnstillers die uw maag kunnen irriteren.
  • Als u bloed braakt of als uw ontlasting zwart gekleurd is, ga dan onmiddellijk naar een dokter.

9. Uw maag tot rust brengen

Wanneer uw maag geïrriteerd raakt door een virusinfectie of voedselvergiftiging dan gaat u overgeven. Laat uw maag nadien een paar uur tot rust komen, eet of drink niet.

Begin weer met slappe thee of water. Als dit binnen blijft kunt u bouillon of water met druivensuiker drinken. Blijft alles goed gaan dan kan u langzaam wat vaster voedsel proberen zoals toast of beschuiten.

In normale gevallen hoeft u niet naar de dokter maar blijft men langer dan een dag braken, ga dan langs een dokter.

De Spaanse film

  1. Algemeen
  2. Geschiedenis van de Spaanse film
  3. Prijzen
  4. Festivals
  5. Genres in de Spaanse film

1.Algemeen

Doorheen de geschiedenis is de Spaanse cinema er in geslaagd om belangrijke figuren voort te brengen en de belangrijkste twee zijn zeker Luis Buñuel en Pedro Almodóvar. Luis Buñuel heeft een grote invloed gehad en dan vooral in Europa en in Latijs-Amerika. Maar daarnaast zijn er ook nog Segundo de Chomón, Florián Rey, Juan Antonio Bardem, Luis García Berlanga, Carlos Saura, Jesús Franco, Antonio Isasi-Isasmendi, Mario Camus, José Luis Garci en Alejandro Amenábar.

Foto: Pedro Almodóvar en Penélope Cruz

Naast de regisseurs zijn er nog de artistiek directeur Gil Parrondo, winnaar van twee Oscars in Hollywood en de directeur fotografie Néstor Almendros (hij heeft zijn ganse loopbaan opgebouwd buiten Spanje). Daarnaast zijn er de acteurs Fernando Rey, Francisco Rabal, Fernando Fernán Gómez, Antonio Banderas, Sergi López, Javier Bardem en de actrices Sara Montiel, Ángela Molina, Victoria Abril, Carmen Maura, Maribel Verdú en de bekendste Spaanse actrice Penélope Cruz.

2. Geschiedenis van de Spaanse film

Het begin

De eerste cinematografische voorstellingen in Spanje gebeurden in Madrid in mei 1896. De eerste voorstelling was op 12 mei en werd gegeven door de Hongaar, Edwin Rousby. Hij presenteerde in het circus Parish op de plaza del Rey het Animatógrafo, een systeem dat ook bekend staat als Teatrograph en het is afgeleid van de Kinetoscoop van Edison. Maar slechts twee dagen later, op 13 mei, kan men de beelden van de cinematograaf Lumière bekijken en die werden vertoond door Jean Busseret die de gebroeders Lumiêre vertegenwoordigde.

Sinds 1896 waren er veel mensen, zowel buitenlanders als Spanjaarden actief in Spanje met de nieuwe uitvinding en daaronder waren Charles Kalb, Eduardo Moreno, Eduardo Gimeno, Antonio de la Rosa, Juan Minuesa, Alexandre de Azevedo, Joseph Sellier…

Aan Alexandre Promio hebben we de eerste films te danken die in Spanje gedraaid werden en hij werd gevolgd door andere buitenlanders zoals William Harry Short en Alexandre de Azevedo. De eerste Spanjaarden die in 1897 films draaiden waren Eduardo Moreno en Joseph Sellier. Aan deze laatste danken we de verdwenen film uit juni 1897 “El Entierro del General Sánchez Bregua”. Eduardo Gimeno, nog een belangrijke pionier, begon eerst films te draaien in 1899. Van hem zijn “Salida de la misa de doce de la Iglesia del Pilar de Zaragoza” en “Los saludos”.

De eerste Spaanse regisseur die ook internationaal werkte was Segundo de Chomón, hij werkte in Frankrijk en Italië.

De opkomst van de stomme film

In 1914 is Barcelona het centrum van de Spaanse filmindustrie. Het is het begin van de dominantie van wat men noemt de «españoladas», een filmgenre waarin men het “Spaans zijn” sterk in de verf zet en deze periode duurt tot in de jaren 80 van de vorige eeuw. We onderscheiden hier Florián Rey met Imperio Argentina en Ricardo Núñez en de eerste versie van Nobleza baturra (1925).

In 1928 stichtten Ernesto Giménez Caballero en Luis Beluga in Madrid de eerste filmclub. Ondertussen was Madrid het belangrijkste filmcentrum in het land geworden. Ditzelfde jaar draaide Francisco Elías Riquelme de eerste Spaanse geluidsfilm, El misterio de la Puerta del Sol.

Het landelijk drama La aldea maldita uit 1930 van Florián Rey werd vertoond in Paríjs waar op hetzelfde moment Buñuel en Dalí in première gingen met Un perro andaluz.

De crisis van de geluidsfilm en de film tijdens de Tweede Republiek

In 1931 was er de opkomst van de buitenlandse producties en daardoor stortte de nationale filmproductie totaal in, er werden slechts 4 films gedraaid.

Het volgende jaar stichtte Manuel Casanova de Compañía Industrial Film Española S.A. (CIFESA). Dat is nog altijd de belangrijkste producent die in Spanje actief was en hij werd als politiek rechts beschouwd. Zij draaiden toen 6 films waaronder de eerste Spaanse film van Luis Buñuel, de documentaire Las Hurdes, tierra sin pan.

Foto: standbeeld van Luis Buñuel van José Antonio Bielsa Arbiol

In 1933 hadden ze al 17 films gedraaid (4 in 1931, 6 in 1932 en 7 in 1933) en in 1934 werden er 21 gemaakt. Daarbij was de eerste succesfilm van Florián Rey, La hermana San Sulpicio.

De productie van films gaat ook in 1935 verder in stijgende lijn met 24 films. In deze jaren maakte men ook een aantal films die door de bevolking goed onthaald werden. Daarbij waren Benito Perojo met El negro que tenía el alma blanca (1934) en La verbena de la Paloma (1935). Deze laatste film was in deze periode het grootste succes in Spanje. Florián Rey draaide in deze periode La hermana San Sulpicio (1934), Nobleza baturra (1935) en Morena Clara (1936).

Maar dan kwam de Spaanse burgeroorlog en alle inspanningen van de Tweede Republiek werden stopgezet.

De Burgeroorlog en de naoorlogse periode

Vanaf 1936 gebruikten de twee strijdende partijen films als propagandamateriaal. De groep rond Franco richtte toen al het Departamento Nacional de Cinematografía op. Na het beëindigen van de oorlog vertrokken veel filmmakers in ballingschap.

Tijdens de Franco periode kwam er censuur en zo verplichtte men de filmmakers om alle films te doubleren in het Castiliaans, ongeacht in welk landsdeel de film gemaakt werd. Regisseurs die tijdens de beginperiode van het nieuwe regime werkten waren Ignacio F. Iquino (El difunto es un vivo, 1941), Rafael Gil (Huella de luz, 1941), Juan de Orduña (Locura de amor, 1948), Arturo Román, José Luis Sáenz de Heredia (Raza, 1942, naar een script van Franco).

CIFESA probeert als meest rendabele producent de goedkeuring te krijgen van het nieuwe regime om verder te werken en zij draaien vooral historische films over belangrijke figuren uit het verleden.

In de jaren 50 van de vorige eeuw werden er in Spanje twee belangrijke filmfestivals geboren. Op 21 september 1953 was er het Festival de Cine de San Sebastián en dat wordt tot op heden zonder onderbreking ingericht. In 1956 kwam er dan nog de Semana Internacional de Cine in Valladolid bij.

Ondertussen kwam er in 1955 ook een film van Ladislao Vajda, Marcelino pan y vino die er in slaagde om internationaal door te breken. Hij kreeg op het filmfestival van Berlijn de Zilveren Beer voor de beste regisseur.

Buñuel komt zo nu en dan naar Spanje terug en hij draait hier Viridiana (1961) en Tristana (1970). Deze film is gebaseerd op het boek van Benito Pérez Galdós en de acteurs in de film zijn Catherine Deneuve en Fernando Rey. Beide films, en dan vooral de eerste, veroorzaakten een schandaal in de repressieve context van tijdens de Franco dictatuur.

De nieuwe Spaanse film

In 1962 keerde José María García Escudero terug naar het Dirección General de Cine en daar gaf hij staatshulp aan de Escuela Oficial de Cine waar de nieuwe regisseurs werden opgeleid. De meesten van hen hadden wel linkse sympathieën en waren dus opposanten van het Franco regime. Onder deze regisseurs vinden we Mario Camus (Young Sánchez, 1964), Miguel Picazo (La tía Tula, 1964), Francisco Regueiro (El buen amor, 1963), Manuel Summers (Del rosa al amarillo, 1963) en Carlos Saura (La caza, 1965). Van de televisie kwam Jaime de Armiñán, de maker van Mi querida señorita (1971) en Jo, papá (1975). Uit de zogenaamde «School van Barcelona», die oorspronkelijk meer experimenteel en kosmopolitisch was, kwamen er Vicente Aranda, Jaime Camino en Gonzalo Suárez.

De film en de democratie

Met het einde van de dictatuur en het opheffen van de censuur werden er ook films toegelaten in andere talen en was er de oprichting van het Catalaans Filminstituut, Institut de Cinema Català.

In het begin waren er de twee populaire genres, “destape” (films met frontaal naakt) en “landismo” (films met erotische humor). In de vroege jaren van de democratie werden er controversiële kwesties aangepakt en kwamen er films over de recente geschiedenis. Onder deze films waren er die een onmiskenbare kwaliteit hadden zoals Canciones para después de una guerra (Basilio Martín Patino, 1976) en El espíritu de la colmena (Víctor Erice, 1973).

Politieke veranderingen tijdens deze jaren weerspiegelden zich direct in films zoals Camada negra van Manuel Gutiérrez Aragón, Tigres de papel van Fernando Colomo en een minder militante maar populairdere film, Asignatura pendiente van José Luis Garci. Deze laatste is in 1982 winnaar van de eerste Spaanse Oscar met Volver a empezar.

Op dit zelfde moment kwam dan ook de “nieuwe Baskische film” in de belangstelling en die leverde regisseurs zoals Montxo Armendáriz, Juanma Bajo Ulloa en Imanol Uribe op. Deze laatste maakte de film La muerte de Mikel (1984), met in de hoofdrol Imanol Arias, en die trok meer dan een miljoen kijkers.

Ook in die jaren kwamen de kijkers naar de zalen voor het zogenaamde genre «comedia madrileña» met regisseurs zoals Fernando Colomo, de classicus Fernando Trueba, de zwarte humor van Álex de la Iglesia en het verfijnde melodrama van Pedro Almodóvar.

3. Prijzen

In 1987 kwamen er dan voor de Spaanse film de prijs Goya naar een evenbeeld van de Oscars. In 2013 was er dan nog de prijs Feroz en dat was naar een voorbeeld van Gouden Globes.

Dan zijn er ook nog de prijzen die uitgereikt worden op de voornaamste filmfestivals, het Internationaal Filmfestival van San Sebastián en de Internationale Filmweek van Valladolid.

4. Festivals

In Spanje is er de laatste jaren een boom aan festivals gekomen die gewijd zijn aan alle genres van de filmindustrie. Veel van die festivals bestaan al meerdere jaren zoals het Festival Internacional de Cine de San Sebastián, la Seminci of het Festival de Cine de Gijón. Dan zijn er nog andere en meer gespecialiseerde festivals zoals het Festival de Málaga, Animadrid, Festival Punto de Vista, Docúpolis en het Festival de Cine de Comedia de Peñíscola.

Het Festival de Cine de Sitges, momenteel bekend als Festival Internacional de Cinema de Cataluña, werd opgericht in 1967 en het wordt beschouwd als het belangrijkste festival voor de fantastische film.

Het belangrijkste festival voor de vernieuwing en de vertoning van de Spaanse film is het Festival Internacional de Cine de San Sebastián. Dit festival werd opgericht in 1953 door lokale bedrijven als een publicitair platform voor de stad. Dit festival is het enige Spaanse festival van de hoogste categorie dat erkend is door de FIAPF. In de meer dan zestig jaar van zijn bestaan is dit festival uitgegroeid tot een van de belangrijkste festivals van de wereld.

De Seminci, Semana Internacional de Cine de Valladolid, werd opgericht in 1956 als «Semana de cine religioso de Valladolid» en het festival gaat door tijdens de Semana Santa. Dit festival evolueerde tot een van de belangrijkste filmfestivals van Spanje. Gedurende jaren groeide het festival van San Sebastián uit tot een festival vol van glamour en bekende namen en Seminci ging de richting uit van het vertonen van interessante onafhankelijke films, ongeacht of ze al vertoond werden op andere festivals. Maar in 2006, met de verandering van het bestuur, ging men een nieuwe richting uit. Men koos nu voor premières, nieuwe films die nog niet te zien waren op andere festivals.

Het Festival de Cine de Gijón is een van de oudere filmfestivals dat de laatste jaren een revival had door zijn omschakeling naar de hedendaagse en experimentele film. Zij waren er al retrospectieven van Abbas Kiarostami, Aki Kaurismäki, Todd Haynes, Pedro Costa, Paul Schrader, Hal Hartley, Lukas Moodysson, Tsai Ming-liang, Claire Denis en Todd Solondz.

5. Genres in de Spaanse film

Voor hun bijzonderheden en gebaseerd op de folklore, de traditie en de gewoontes en het dagelijks leven zijn er een aantal genres ontstaan die een weergave hebben op de maatschappij, de geschiedenis en de typisch Spaanse gewoontes.

Historische films

Dit genre vertelt over de grote daden uit de geschiedenis of hij toont het dagelijkse leven uit vervlogen tijden. We onderscheiden wel enkele subgenres.

Koloniaal verleden

Een terugblik op het koloniaal verleden met de ontdekking van Amerika als belangrijkste inspiratiebron. Zo is er Alba de América (1951) en dan zijn er nog de superproducties ter herdenking van de vijfhonderdste verjaardag van de ontdekking van Amerika 1492, la conquista del Paraíso en Cristóbal Colón (Christoffel Columbus) met de internationale acteurs Gérard Depardieu en Marlon Brando. Binnen dit genre is er nog El Dorado uit 1988 van Carlos Saura die op het moment van zijn verschijnen de duurste Spaanse film was. El Dorado was de tegenhanger van de Duitse film van Werner Herzog, Aguirre, la cólera de Dios, die een terugblik was op het leven van Lope de Aguirre.

De onafhankelijkheidsoorlog

Van een aantal periodes uit de Onafhankelijkheidsoorlog zijn films gemaakt, sommige daarvan zijn historisch en andere zijn fictie maar ze zijn geïnspireerd door die periode. In dit genre zien we onder andere Agustina de Aragón uit 1950 van Juan de Orduña en dat is een verfilming van de legende van een heldin uit Aragón. Dan zijn er ook nog Lola la Piconera uit 1951 van Luis Lucia, Los guerrilleros uit 1962 van Pedro L. Ramírez en La leyenda del tambor uit 1981 van Jorge Grau.

Bandieten films

Zij behandelen vooral het einde van de achttiende en het begin van de negentiende eeuw en zij beschrijven de activiteiten van de opstandelingen die tegen de Fransen vochten. Verder zijn er nog de echte bandieten zoals we ze kennen uit de Amerikaanse westerns. De belangrijkste film in dit genre is Amanecer en puerta oscura uit 1957 van José María Forqué. Deze film won de Zilveren Beer op het Filmfestival van Berlijn.

Franco regime

De bekendste films over deze periode zijn Dragon Rapide uit 1986, Libertarias uit 1996, La hora de los valientes uit 1998, Tierra y libertad uit 1995 en Raza uit 1941.

Biografische films

In dit genre zijn er een aantal verfilmingen van het leven van Miguel de Cervantes, El Greco en Francisco de Goya wiens leven de basis was voor een televisiereeks en vijf films waaronder Goya en Burdeos van Carlos Saura.

Films over stierengevecht

Het stierengevecht is een populair thema in de Spaanse film. Het nationale feest komt in de Spaanse film in een groot aantal gelegenheden aan bod. Een film die gebaseerd is op een literair werk is bijvoorbeeld Sangre y arena, een goede Hollywood verfilming van het boek van Blasco Ibáñez. Het boek dat een Spaanse verfilming kreeg was Currito de la Cruz van Alejandro Pérez Lugín en dat was nog een film zonder geluid maar hij werd gevolgd door drie andere versies met geluid.

Films zoals Sangre en el ruedo (Rafael Gil, 1969) of Los clarines del miedo (Antonio Román, 1958) tonen de hardheid van het stierenvechten. De eerste film toont de haat en nijd tussen twee rivaliserende stierenvechters en de tweede toont de miserie van een stierenvechter die van dorp tot dorp moet trekken.

Tot slot zijn er de biografische films over succesvolle stierenvechters zoals Aprendiendo a morir (Pedro Lazaga, 1962), die het leven toont van Manuel Benítez “El Cordobés”, Nuevo en esta plaza (Pedro Lazaga, 1966) over het leven van Sebastián Palomo Linares.

Religieuze films

Religie heeft tijdens de ganse geschiedenis in Spanje een grote rol gespeeld en dat is ook aan bod gekomen in de Spaanse film. Tijdens de jaren 50 van de vorige eeuw was het zelfs het populairste filmgenre.

Religieuzen

In dit subgenre hebben we vooral Marcelino pan y vino, een film van Ladislao Vajda uit 1954, waarin zowel menselijke als religieuze deugden worden beschreven. Men toont priesters die geconfronteerd worden met het egoïsme in de maatschappij en hun vroomheid waarin zij in het leven staan. Een andere bekende film uit deze periode is Balarrasa van José Antonio Nieves Conde uit 1950), die de geschiedenis vertelt van een berouwvolle man die priester wordt.

Het leven van heiligen

Er werden tal van films over heiligenlevens gemaakt en daaronder waren Isidro, el labrador van Rafael J. Salvia uit 1963, La Señora de Fátima (Rafael Gil, 1951) en vooral Molokai (Luis Lucia, 1959) die de geschiedenis van Damiaan de Veuster beschrijft.

Klassiekers

De klassiekers uit de grote Spaanse literatuur zijn niet populair als film maar ze werden wel gemaakt in de periode van de stomme film.

Een uitzondering is El Quijote waarvan een groot aantal versies werd gemaakt. Bij het ministerie van Cultuur staan 23 versies vermeld en de oudste versie is Don Quijote van Narciso Cuyas uit 1908. Het vermelden waard zijn dan nog Don Quijote de la Mancha van Rafael Gil uit 1948, de parodie Don Quijote cabalga de nuevo van Roberto Gavaldón uit 1973, een coproductie met Mexico en El caballero Don Quijote van Manuel Gutiérrez Aragón uit 2002.

Een ander onsterfelijk werk uit de Spaanse literatuur, Lazarillo de Tormes, werd ook verfilmd. Een van de versies is van César Fernández Ardavín uit 1959 en die film won de Gouden Beer op het filmfestival in Berlijn.

Van Don Juan, de universele veroveraar bij uitstek, zijn tal van verfilmingen gemaakt en zo zijn er de versies van Del Don Juan de Zorrilla, van René Cardona de eerste verfilming als geluidsfilm en dan is er nog de versie van Luis César Amadori, de beroemdste versie uit 1949.

Musicals

De Spaanse musical werd geboren bij het begin van de geluidsfilm en geen enkel land, buiten de Verenigde Staten, had zo een belangrijke productie van muziekfilms. Het is een filmgenre dat de Iberische identiteit heel goed weergeeft maar toch had de sector sinds de jaren 70 van de vorige eeuw te lijden onder een crisis. De gouden periode voor de Spaanse muziekfilm was tijdens de Tweede Republiek met de regisseur Florián Rey en tijdens de eerste jaren van het Franco regime.

Folkloristische film

Het is een genre dat het meest gekoesterd wordt door de Spaanse filmmakers. Vanaf de geboorte van de geluidsfilm was het of men wou gebruik maken van de faam van zangers en dansers van dat moment. Chronologisch waren de eerste sterren in dit genre Imperio Argentina, Estrellita Castro en Concha Piquer. Zij domineerden de jaren dertig en het begin van de jaren 40 van de vorige eeuw en de regisseurs waren Florián Rey en Benito Perojo.

Tijdens de jaren 40 werd dit genre gedomineerd door Juanita Reina die een aantal films maakte onder de leiding van Juan de Orduña en Luis Lucia.

De jaren 50 waren dan het domein van Juanita Reina, hoewel het duel tijdens deze periode ongetwijfeld tussen Lola Flores en Sara Montiel ging. Hun hegemonie liep verder in de jaren 60. Lola Flores maakte op het einde van de jaren 40 films zoals Embrujo (Carlos Serrano de Osma, 1947) en zij deed dit met haar partner Manolo Caracol. Ondertussen probeerde Sara Montiel een carrière in de Verenigde Staten uit te bouwen.

Tijdens de jaren 60 en 70 waren vooral Sara Montiel, Lola Flores, Paquita Rico en Marujita Díaz populair. Dit genre, dat praktisch verdwenen was in de jaren 80, kreeg nog een laatste opflakkering aan populariteit en daar waren vooral de films met Isabel Pantoja voor verantwoordelijk. Yo soy esa van Luis Sanz, 1990 trok 1,5 miljoen bezoekers.

Films met muzikale wonderkinderen

Vanaf het einde van de jaren 50 werden films met kindsterretjes populair en zij ontwikkelden een carrière als zanger en de films dienden om hun populariteit op te drijven. Het eerste kindsterretje was Joselito die dit genre monopoliseerde tijdens de jaren 50 met films zoals El pequeño ruiseñor (1956) en La saeta del ruiseñor (1957). Zijn carrière stopte toen hij volwassen werd.

Een andere zaak was Marisol, zij zette haar carrière gewoon verder na haar periode als kindsterretje.

Verder waren er nog enkele andere kindsterretjes die er in slaagden om een verdere carrière uit te bouwen en als voorbeeld kunnen we Rocío Durcal en Ana Belén nemen.

Spaanse operettes (zarzuela)

Dit genre is bijna helemaal verlaten door de Spaanse filmmakers. Dit genre was heel populair in de beginperiode van de Spaanse film en dus paradoxaal genoeg was dit in de periode van de stille film. De eerste films waren Los guapos (Segundo de Chomón, 1910) en La verbena de la Paloma (José Buchs, 1921). Van deze laatste film is er ook een tweede versie uit 1935 en een derde versie uit 1963.

De flamenco in de film

Carlos Saura was de drijvende kracht achter dit genre maar er zijn twee films die een nominatie voor een Oscar gekregen hebben. De twee films, Los Tarantos (1963) y El amor brujo (1967), zijn gemaakt door Francisco Rovira Beleta. Een derde film, Montoyas y Tarantos (Vicente Escrivá, 1989) viel nipt naast een nominatie.

Carlos Saura, in samenwerking met de danser Antonio Gades, maakte films zoals Bodas de sangre (1981), Carmen (1983) en een nieuwe versie van El amor brujo (1986). Daarna volgden nog Sevillanas (1992), Flamenco (1995) en Salomé (2002).

Overige muziekfilms

Populaire zangers van het moment zoals Raphael, Los Bravos, Julio Iglesias en Hombres G maakten van hun populariteit gebruik om een korte acteurscarrière te hebben en ze gebruikten deze films enkel voor hun eigen promotie. Er waren wel enkele uitzonderingen zoals Manolo Escobar die meewerkte aan meer dan twintig films en Luis Mariano die met zijn stem schitterde in de operettes Violetas imperiales (Richard Pottier, 1952) en in El sueño de Andalucía (Luis Lucia, 1953).

Peplum en Spaghetti Western

Films in dit genre werden in meerderheid in samenwerking met de Italiaanse film gemaakt. In het peplum genre (zogenaamde sandalen films die zich afspelen in het oude Rome of in het oude Griekenland) onderscheiden we Los últimos días de Pompeya (Mario Bonnard, 1960) en El coloso de Rodas (Sergio Leone, 1961), maar de superproductie in dit genre is La caída del Imperio Romano (Anthony Mann, 1964) waaraan Sofia Loren, James Mason en Alec Guinness meewerkten.

De meeste spaghetti westerns werden hier in de woestijn van Almería opgenomen omdat dat gebied een replica was van Arizona. De meerderheid van de filmmakers in dit genre waren Italianen maar er waren ook Spanjaarden actief zoals de gebroeders Alfonso Balcázar en Jaime Jesús Balcázar, de gebroeders Rafael Romero Marchent en Joaquín Luis Romero Marchent, Julio Buchs en Ignacio F. Iquino.

Het landismo

De acteur Alfredo Landa gaf zijn naam aan dit filmgenre en dat is de Spaanse komedie. Landa werkte dikwijls samen met José Luis López Vázquez, en hij speelde in tal van films de Spaanse macho, een typische Spanjaard uit die periode, bruingebrand, geobsedeerd door vrouwen en met een onderdrukte seksualiteit. Het is een soort low budget komedie, puur vrijblijvend en niet populair bij de critici maar wel bij de bevolking. De populairste film in dit genre was No desearás al vecino del quinto (Ramón Fernández, 1970) en daar kwamen meer dan 4.300.000 kijkers op af, een van de grootste aantallen uit de geschiedenis van de Spaanse film.

Toeristische films

Een filmgenre dat populair was in de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw was de toeristische film, een echt promotiemiddel voor de Spaanse stranden. Hier vinden we titels zoals Amor a la española (Fernando Merino, 1966), El turismo es un gran invento (Pedro Lazaga, 1968) en Fin de semana al desnudo (Mariano Ozores, 1974).

De destape (bevrijding van taboes)

Het Franco regime duwde de Spanjaarden in een sterke seksuele repressie. Het einde van deze repressie betekende de ontwikkeling van een genre film dat absoluut commercieel en sterk macho gericht was en waarin zonder taboes naakt en dan vooral vrouwelijk naakt getoond werd. Het is een feit dat erotische en zelfs pornografische films in de zeventiger jaren op het hoogtepunt van hun populariteit stonden. In Spanje kwamen dan ook de pornochanchada (porno en comedie) uit Brazilië, de cine de ficheras (porno en comedie) uit Mexico en de humoristisch erotische films uit Italië en Duitsland.

Tijdens de laatste jaren van de dictatuur werden er al enkele van deze films gedraaid en zo zijn er El monumento (José María Forqué, 1970) Lo verde empieza en los Pirineos (Vicente Escrivá, 1973) en Doctor me gustan los mujeres ¿Es grave? (Ramón Fernández, 1973). Vanaf het begin van 1977 kwam de nationale productie dan op gang met films met een duidelijke titel, Deseo carnal (Manuel Iglesias, 1978), L´orgia (Francesc Bellmunt, 1978) o Atraco a sexo armado (Vincenzo Savino, 1981).

A La trastienda (Jorge Grau, 1978) en de hoofdrolspeelster María José Cantudo genieten de eer om als eerste in de geschiedenis van de Spaanse film een volledig vrouwelijk naakt te tonen. Haar optreden was aantrekkelijk genoeg om het optreden nog eens over te doen in tal van zalen doorheen het ganse land en die trokken meer dan 2,5 miljoen toeschouwers. Een aantal actrices zoals Andrea Albani, Bárbara Rey, de al vermelde María José Cantudo, Nadiuska, Ágata Lys Blanca Estrada en Eva Lyberten maakten een specialiteit van dit genre maar met het verdwijnen van het genre verdween ook de populariteit van de actrices.

In het begin van de jaren 80 verloor het publiek dan zijn interesse voor dit genre en verdween het ook snel uit het oog.

Horrorfilms

Hoewel Alejandro Amenábar met zijn film Los otros de belangrijkste en de meest succesvolle horrorfilm had mag men niet vergeten dat er vooral op het einde van de jaren 60 tal van low budget films in dit genre gemaakt werden. In dit genre waren vooral filmmakers als Carlos Aured, Jesús Franco, León Klimovsky, Amando de Ossorio, Enrique López Eguiluz en Jacinto Molina actief. Daarnaast was er nog Sería Jacinto Molina die onder het pseudoniem Paul Naschy werkte. Onder zijn regie werden de films “La marca del hombre lobo”, La noche de Walpurgis gemaakt.

Film over ontwortelden

Dit genre heeft een groot belang voor de Spaanse film, het genre weerspiegelt het donkerste en beklagenswaardige deel van de Spaanse maatschappij. De rode draad ligt dikwijls in de traditie van de schelmenroman. In het begin speelde de film zich dikwijls af als een komische film en het eerste meesterwerk was dan ook Los tramposos van Pedro Lazaga uit 1959.

In 1974 kwam er dan La Madrina van Mariano Ozores en deze film maakte een einde aan de komische inslag in het genre en de toon werd veel grover. Het genre werd pas goed ontwikkeld in het begin van de jaren 70 toen Carlos Saura zijn eerste film, Los golfos uitbracht. In 1990 verscheen dan Dispara, de laatste Spaanse film van Antonio Banderas. De regisseur José Antonio de la Loma was de echte vernieuwer in het genre toen hij het leven verfilmde van de beruchte jeugddelinquent Vaquilla. Hij maakte in de film gebruik van niet professionele acteurs.

In de jaren 80 maakte Eloy de la Iglesia zijn eigen saga met El pico en El pico 2 waarin men de kijker onderdompelde in de wereld van de heroïneverslaafden. Daarna kwamen Colegas en Navajeros en La estanquera de Vallecas. In alle films was de hoofdrol weggelegd voor José Luis Manzano die uiteindelijk een tragisch einde kende zoals de personages die hij vertolkte.

Binnen dit genre is er dan nog Montxo Armendáriz met twee films, 27 horas, over de wereld van de drugs en Historias del Kronen, een verfilming van een novelle van José Ángel Mañas. Maar het is tijdens de laatste jaren dat het genre zijn grootste populariteit kende met Barrio van Fernando León de Aranoa, El Bola, van Achero Mañas en Siete vírgenes van Alberto Rodríguez.

Legerfilms

Dit genre was zeer populair tijdens het Franco regime en het waren films waarin het patriottisme werd verheerlijkt. De eerste verfilming kwam er in 1948 met Botón de ancla van Ramón Torrado. Van deze film waren er nog twee versies en die kwamen er in de jaren 60 en de jaren 70. Volgend op deze film kwam er dan La trinca del aire en Héroes del aire van diezelfde Torrado.

Cine deportivo

Met enkele uitzonderingen, bijvoorbeeld La vieja música van de regisseur Mario Camus, over het basketbal en de officiële film van de Olympische Spelen in Barcelona uit 1992 gaat de meerderheid van de Spaanse sportfilms over het voetbal.

Voetbal

De eerste film over het voetbal kwam er al in 1943 en dat was ¡Campeones!, van Ramón Torrado. Als onderwerp waren het de toenmalige legendes uit het Spaanse voetbal, Ricardo Zamora, Guillermo Gorostiza, Jacinto Quincoces en anderen.

In de jaren 90 kwam er een komedie Matías, juez de línea. Aan het begin van de eenentwintigste eeuw was er de film van Gonzalo Suárez, El portero. Verder is er een tragikomedie, Días de fútbol van David Serrano en El penalti más largo del mundo van Roberto Santiago.

Aangepaste stranden voor mindervaliden in Spanje

  1. Algemeen
  2. Welke kenmerken moet een aangepast strand hebben?
  3. Aangepaste stranden in Andalucía
  4. Aangepaste stranden in Asturias
  5. Aangepaste stranden in Cantabria
  6. Aangepaste stranden in Cataluña
  7. Aangepaste stranden in de Comunidad Valenciana
  8. Aangepaste stranden in Las Islas Baleares
  9. Aangepaste stranden in Las Islas Canarias
  10. Aangepaste stranden in Murcia
  11. Aangepaste stranden in El País Vasco

1.Algemeen

Er zijn in Spanje steeds meer aangepaste stranden voor mindervaliden waar mensen met beperkte mobiliteit in alle comfort kunnen genieten. Hoewel de samenleving zich de laatste tijd meer bewust is geworden van dit probleem en ondanks enkele verbeteringen aan veel van onze stranden, is het nog steeds onvoldoende.

Een houten loopbrug op het strand plaatsen zodat een persoon met een rolstoel kan passeren kan positief zijn, maar misschien nutteloos als het niet gepaard gaat met een andere reeks maatregelen.

En het gaat erom dat een persoon met beperkte mobiliteit het recht heeft om van een strand te genieten, net als de rest van de zwemmers. Dit betekent dat deze persoon zich er comfortabel moet voelen, net als de anderen, waarvoor hij moet beschikken over alle faciliteiten die maximale autonomie mogelijk maken.

Volgens de gids van het Rode Kruis zijn er op dit moment 140 stranden in ons land die aan de eisen voldoen. Dit zijn stranden met speciale stoelen en voldoende personeel, bestaande uit professionele strandwachten en Rode Kruisvrijwilligers. Dit personeel heeft een specifieke opleiding genoten voor deze taak, die in wezen bestaat uit het helpen van mensen met mobiliteitsproblemen en ervoor zorgen dat ze maximale veiligheid genieten.

2. Welke kenmerken moet een aangepast strand hebben?

Een aangepast strand moet beschikken over:

  • Een ingang voor mensen met een beperkte mobiliteit, slechtziendheid of in een rolstoel.
  • Aangepaste aangrenzende stedelijke infrastructuren.
  • Loopbruggen naar de rand van het strand met een breedte van 1,50 m en een helling van minder dan 6%.
  • Parkeerplaats voor personen met beperkte mobiliteit dichtbij de aangepaste toegang tot het strand.
  • Visuele en geluidsapparatuur voor mensen met een zintuiglijke handicap.
  • Kleedkamers, toiletten en aangepaste douches.
  • Badmeesters en ondersteunend personeel.
  • Technische hulpmiddelen beschikbaar voor mensen met een handicap, zoals strandrolstoelen of badkamerrolstoelen.

3. Aangepaste stranden in Andalucía

Almería

  • Roquetas de Mar: Playa de Roquetas

Cádiz

  • Cádiz: Playa de La Caletay Playa de La Victoria

Granada

  • Albuñol: Playa La Rábita
  • Salobreña: Playa Salobreña

Huelva

  • Huelva: Playa El Espigón

Málaga

  • Benalmádena: Playa Malapesquera
  • Málaga: Playa Malagueta en Playa Misericordia
  • Marbella: Playa La Bajadilla, Playa de San Pedro de Alcántara en Playa de Pinomar
  • Mijas: La Cala de Mijas

4. Aangepaste stranden in Asturias

  • Avilés: Playa de Salinas
  • Candás: Playa Xivares
  • Gijón: Playa de Poniente
  • Luarca: Playa de Luarca
  • Llanes: Playa de Toró
  • Ribadesella: Playa Santa Marina
  • Villaviciosa: Playa de Rodiles

5. Aangepaste stranden in Cantabria

  • Santander: Playa Los Peligros

6. Aangepaste stranden in Cataluña

Barcelona

  • Arenys de Mar: Playa Cabaió, Playa Musclera en Playa Picòrdia
  • Barcelona: Playa Nova Icària en Playa Sant Sebastià
  • Calella: Playa Gran Garbí
  • Caldes d’Estrac: Playa de Caldetes
  • Canet de Mar: Playa de Canet de Mar
  • Castelldefels: Playa de Castelldefels
  • Gavà: Playa de Gavà
  • Masnou: Playa de Ocata
  • Mataró: Playa Levante del Puerto
  • Montgat: Playa de Monsolís
  • Sant Andreu de Llavaneres: Playa Les Barques
  • Sant Adrià del Besòs: Playa Parc del Litoral
  • Sant Pol de Mar: Playa Can Villar
  • Vilanova ila Geltrú: Platja Sant Cristòfor, Playa Ribes Roges en Playa Ibersol
  • Vilassar de Mar: Playa Astillero

Girona

  • Castelló d’Empúries: Playa Pasarela
  • L’Escala: Playa Riells
  • Palamós: Playa Gran en PlayaLa Fosca
  • Palafrugell: Playa Llafranc
  • Platja d’Aro: Playa Gran, Playa Riuet, Playa Port en PlayaLa Conca
  • Roses: Playa Rastrell
  • Sant Feliu de Guíxols: Playa Sant Feliu en Playa Sant Pol

Tarragona

  • L’Ampolla: Playa Avellaners
  • Calafell: Playa Marblau
  • Cunit: Playa Cunit
  • Deltebre: Playa Riumar
  • Roda de Barà: Playa Llarga
  • Sant Carles dela Ràpita: Playa Garbí en Playa Delicias
  • El Vendrell: Playa de Coma-Ruga
  • Tarragona: Playa Llarga, Playa Punta dela Mora, Playa Arrabassada en Playa Miracle
  • Vila-Seca: Playa La Pineda

7. Aangepaste stranden in de Comunidad Valenciana

Alicante

  • Denia: Playa Les Fonts, Playa Marineta y Playa Raset
  • Orihuela: Playa Orihuela
  • Santa Pola: Gran Playa y Playa Levante

Castellón

  • Alcocebre: Playa El Cargador
  • Almazora: Playa Ben-Afeli
  • Almenara: Playa Casablanca
  • Benicarló: Playa La Caracolay Playa Morrongo
  • Benicassim: Playa Almadraba en Playa Heliópolis
  • Cabanes: Playa Torrelasal
  • Moncofar: Playa El Canal en Playa Masbou
  • Nules: Playa El Faro
  • Oropesa: Playa La Concha, Playa Chinchilla en Playa Morro de Gos
  • Vinaroz: Playa Fortí

Valencia

  • Alboraia: Sa Playa en Playa Patacona
  • Gandía: Playa Daimus en Playa Gandía Norte
  • Oliva: Playa Camping Kiko en Playa Oliva-Aigua Blanca
  • Tavernes de la Valldigna: Playa Tavernes
  • Valencia: Playa Malvarrosa en Playa Pinedo

8. Aangepaste stranden in Las Islas Baleares

Mallorca

  • Calvià: Playa Palma Nova en Playa Son Matías
  • Palma de Mallorca: Playa de Palma, Playa Calamajor, Playa Ciutat Jardí en Cala Estancia
  • Pollença: Playa Puerto de Pollença

Menorca

  • Alaior: Playa Son Bou
  • Ferrerías: Cala Galdana
  • Mahón: Playa Sa Mesquida

9. Aangepaste stranden in las Islas Canarias

Lanzarote

  • Playa Blanca: Playa Blanca
  • Playa Grande: Playa Grande

Las Palmas

  • Las Palmas de Gran Canaria: Playa Las Canteras
  • San Bartolomé de Tirajana: Playa El Inglés
  • Telde: Playa Melenara

Tenerife

  • Los Cristianos: Playa Los Cristianos
  • Santa Cruz de Tenerife: Playa Las Teresitas en Playa Las Vistas

10. Aangepaste stranden in Murcia

  • Águilas: Playa La Colonia en Playa Las Delicias
  • Mazarrón: Playa Castellar, Playa La Isla, Playa del Puerto en Playa la Rella
  • San Pedro del Pinatar: Playa La Puntica, Playa Las Salinas en Playa Villananitos

11. Aangepaste stranden in El País Vasco

Guipúzcoa

  • Deba: Playa Deba
  • Guetaría: Playa Santiago
  • Hondarribia: Playa Hondarribia
  • San Sebastián: La Concha
  • Zarautz: Playa Zarautz

Golfen in Spanje

  1. Clubs, Seizoenen en Faciliteiten
  2. Golf Organisaties
  3. Golf Vergunningen in Spanje
  4. Bezoekende golfers

Hierna kan je informatie vinden over golfen in Spanje: de Spaanse clubs, faciliteiten en golf organisaties. Welke informatie staat er op de golf vergunning en hoe zet je een handicap over…

Spanje heeft een groot aanbod aan golfbanen en er is altijd wel een baan te vinden die bij u en uw mogelijkheden past, van de Valderrama aan de Costa del Sol, de thuis van de Volvo Masters van 1988-1996 en van 2002-2008 en de Ryder Cup 1997 tot een commerciële club die meestal in de kust regio’s liggen. Golfbanen die meer in het binnenland liggen zijn meestal in handen van clubs met leden maar zij bieden altijd wel een mogelijkheid aan bezoekende spelers om er te spelen.

1.Clubs, Seizoenen en Faciliteiten

De seizoenen kunnen kleine afwijkingen vertonen maar in het algemeen gaan ze van:

  • Laag seizoen: juni tot september en december tot februari
  • Hoog seizoen: oktober tot november en maart tot mei

Een verzekering tegen ongevallen (zowel persoonlijk als derden) is meestal inbegrepen in de prijs van de green. Een minderheid van golfbanen vraagt een kleine bijkomende vergoeding voor deze verzekering.

Foto; de swing

De meeste, zo niet alle commerciële golfterreinen bieden excellente clubhuisfaciliteiten en pro shops waar er een aanbod is van golfmateriaal dat men kan huren zoals golfwagentjes, trolleys en clubs. Op sommige golfterreinen is de prijs voor het gebruik van een buggy inbegrepen in de prijs voor de green.

Groeps en individuele lessen die gegeven worden door gekwalificeerde professionelen kunnen geboekt worden op de meeste banen.

Details over lokale clubs kan je vinden op Golfspain (in het Engels en het Spaans)

2. Golf Organisaties

De Koninklijke Spaanse Golf Federatie (Real Federación Española de Golf) promoot en controleert alle golf activiteiten in Spanje, de federatie organiseert nationale en internationale wedstrijden en verzekert er zich van de regels zoals ze vastgesteld zijn door de Royal and Ancient Golf Club of St Andrews (R&A) gerespecteerd worden.

Real Federación Española de Golf (Koninklijke Spaanse Golf Federatie)
C/ Provisional Arroyo del Fresno Dos, 5, 28035 Madrid
Tel: 915 552 682
Fax: 915 563 290

Voor de reglementering van de R&A kijkt men op: Reglementering R & A

Spanje is lid van de EGA, European Golf Association, dit is het orgaan dat het spel in overeenstemming brengt met de internationale regels. Spanje volgt de EGA handicap regels en die zijn uitwisselbaar doorheen alle EGA landen.

3. Golf Vergunningen in Spanje

Alle spelers die woonachtig zijn in Spanje moeten een vergunning hebben van de Spaanse federatie. Deze vergunningen kunnen aangevraagd worden via de clubs of langs de regionale federatie. De aanvrager moet een formulier (Solicitud de Licencia) invullen. De vergunningen zijn gedurende een kalenderjaar (1 januari tot 31 december) geldig.

Momenteel betalen de spelers jaarlijks een vergoeding aan de federatie voor hun vergunning. Het bedrag kan variëren van regio tot regio.

4. Bezoekende golfers

Bezoekende golfers uit andere landen dan Spanje worden niet verplicht om een vergunning te nemen bij de Spaanse federatie maar zij moeten een geldig bewijs leveren van hun handicap dat afgeleverd werd door hun federatie of door hun club. Het bewijs van de handicap is vereist op alle golfbanen (alhoewel sommige dit aannemen onder goed vertrouwen). Afhankelijk van het beleid van een golfbaan worden mannen toegelaten met een maximum handicap van 28, dames worden toegelaten tot een handicap van 36.

Beginners en spelers zonder een geldige handicap zijn in een aantal clubs toch welkom maar zij moeten vergezeld zijn door een professionele speler of zij mogen enkel in de namiddag spelen in het gezelschap van een bekwame speler.

7 tips om met je kinderen in de auto te reizen

  1. Veiligheid staat voorop
  2. Plan de reis van tevoren
  3. Kinderen dragen comfortabele kleding, zonder kou of warmte
  4. Licht voedsel en veel water
  5. De gevreesde duizeligheid, kan het worden vermeden?
  6. Speelgoed, spelletjes, liedjes… voor een leuke reis
  7. De copiloot, een geweldige bondgenoot om afleiding voor de bestuurder te voorkomen

Om een veilige en comfortabele reis te hebben, is het belangrijk om enkele richtlijnen te volgen, maar ook om kinderen met een positieve instelling voor te bereiden. Ontdek hier de sleutels tot een perfecte reis voor het hele gezin.

Over het algemeen kijken gezinnen uit naar de zomervakantie, het paasweekend of een weekend om op pad te gaan op zoek naar een paar vrije dagen. Die tijd kan echter voor sommige gezinnen een slechte tijd worden wanneer ze met de auto met kinderen moeten reizen.

1.Veiligheid staat voorop

Alvorens een autorit met kinderen te plannen, is het essentieel om voor elk kind een goedgekeurd kinderbeveiligingssysteem (CRS) te hebben op basis van hun leeftijd, gewicht en lengte. Het gebruik van kinderzitjes is verplicht voor kinderen tot 1,35 meter lang, hoewel het gebruik ervan wordt aanbevolen tot ze 1,50 meter lang zijn.

We raden aan om kwaliteitskinderzitjes te gebruiken. Vergeet niet dat het gebruik ervan het risico op overlijden met 75% vermindert en het risico op een letsel met 95%. Als u de SRI niet gebruikt, brengt u de veiligheid van de minderjarige in gevaar en kunnen ze u een boete van 200 euro kosten met intrekking van vier punten van het rijbewijs.

2. Plan de reis van tevoren

Kinderen hebben niet hetzelfde vermogen om als een volwassene zich aan verschillende situaties aan te passen. Over het algemeen houdt geen enkel kind er van om vastgezet te worden met harnassen of veiligheidsgordels in een kinderzitje en een lange reis kan erg oncomfortabel en vermoeiend zijn voor het kind.

Probeer de reis te maken via de veiligste wegen, zoals snelwegen en vierbaanswegen, die ontspannen en rustig rijden mogelijk maken en waar u service- en restaurantgebieden vindt om onderweg verschillende tussenstops te maken. Als u met de auto reist met kinderen, zult u moeten anticiperen op frequentere stops en u niet moeten haasten tot de aanbevolen twee uur (of 200 afgelegde kilometers) op een normale reis.

Daarnaast raden we je aan om de haltes te organiseren volgens de route om onvoorziene gebeurtenissen te vermijden. Plan je reis rekening houdend met tankstations, snelheidscamera’s, zwarte vlekken, enz.

3. Kinderen dragen comfortabele kleding, zonder kou of warmte

Voor elke reis is het noodzakelijk om te zorgen voor de kleding die je draagt, omdat je in de auto enkele uren zult doorbrengen zonder verder te gaan dan de stoel. In het geval van kinderen wordt deze aanbeveling belangrijker als je niet wilt dat ze de reis doorbrengen met klagen dat hun shirt jeukt, dat hun broek te strak zit, of dat ze het koud of warm hebben. Je kunt het beste kiezen voor ademende katoenen kleding die niet aansluit op het lichaam en bewegingsvrijheid geeft zonder druk.

Wat de temperatuur in de auto betreft, daar wordt aanbevolen deze tussen de 21 en 23 graden Celsius te hebben. Het voorkomt dat de omgeving extreem koud of heet wordt en dat de koude lucht van de airconditioner het kind direct bereikt. Wij adviseren u een jas of handdoek bij de hand te hebben om deze eventueel te kunnen bedekken.

4. Licht voedsel en veel water

Zwaar, calorierijk of vet voedsel wordt afgeraden voordat u aan een reis begint. Naast het veroorzaken van duizeligheid, is het heel goed mogelijk dat het ongemak veroorzaakt voor zowel u als voor de kleintjes. Een volwassene kan het ‘vasthouden’ tot ze hun bestemming bereiken, maar een kind zal jammeren en huilen, een zeer stressvolle situatie voor zowel de bestuurder als de andere passagiers.

Vermijd het door licht voedsel aan te bieden, goed te verteren en in kleine hoeveelheden. Vergeet niet om meerdere flessen water mee te nemen om het kind te hydrateren, zowel tijdens de reis als bij de stops die je maakt tijdens de reis. Vermijd koolzuurhoudende dranken.

5. De gevreesde duizeligheid, kan het worden vermeden?

Kinderen vanaf 3 jaar kunnen tijdens het reizen met de auto duizelig worden, omdat wat de hersenen waarnemen niet is afgestemd op de signalen die worden ontvangen door de oren, organen die verantwoordelijk zijn voor het evenwichtsgevoel. Het resultaat is misselijkheid, ongemak, braken, overmatig zweten, vaker geeuwen…

Om duizeligheid te voorkomen, wordt een lichte maaltijd in kleine hoeveelheden aanbevolen voordat u op reis gaat, aangezien het gemakkelijker is om duizelig te worden op een lege maag. De beste zitplaats is die achteraan in het midden, omdat op deze manier het kind, zolang het niet in de tegenovergestelde richting van de rit gaat, zijn ogen kan richten op een verafgelegen punt van het landschap. Lezen, films of gameconsoles verhogen het risico op duizeligheid, net als een niet geventileerde cabine met een hoge temperatuur en agressief rijden en rijden door gebieden met veel bochten.

In het geval dat de eerste symptomen verschijnen, moet u eerst het raam openen en proberen de lucht uw gezicht te laten bereiken.Als het niet weggaat, moet je stoppen om af te koelen.

6. Speelgoed, spelletjes, liedjes… voor een leuke reis

“Hoeveel verder?”, “Ik verveel me”… zijn enkele zinnen die kinderen tijdens een lange reis herhalen zonder te stoppen. Het beste voor een rustige reis is dat het kind zo lang mogelijk slaapt.

Als de kleine niet erg slaperig is, doet de copiloot er goed aan om spelletjes te organiseren om de reis leuker te maken: liedjes zingen, in het landschap voorwerpen zoeken die met een bepaalde letter beginnen, merken en modellen tellen van auto’s of auto’s zoeken op kleur zijn enkele opties voor de kleintjes. Je kunt ook technologie gebruiken en een film of tekenfilm opzetten tijdens de reis, of hem laten spelen met een tablet of videogameconsole, als hij tenminste geen kind is dat vatbaar is voor bewegingsziekte.

Vergeet niet wat van zijn favoriete speelgoed mee te nemen, zodat hij zichzelf kan vermaken. Laat ze natuurlijk niet los in het passagierscompartiment achter, want bij een aanrijding worden het echte projectielen. Bij 60 km/u betekent traagheid bijvoorbeeld dat het gewicht van objecten wordt vermenigvuldigd met 56.

7. De copiloot, een geweldige bondgenoot om afleiding voor de bestuurder te voorkomen

Een uitgevoerde studie concludeerde dat baby’s en jonge kinderen de metgezellen zijn die de bestuurder de meeste afleiding bezorgen. Het is duidelijk dat een reis met kinderen vermoeiend kan zijn als ze niet stoppen met klagen, huilen of je aandacht vragen. In die zin wordt de rol van de copiloot of een andere volwassene die in de auto reist essentieel om de bestuurder te helpen om zich volledig op zijn rijtaak te concentreren.

Het kan ook voorkomen dat de bestuurder de enige volwassene in het voertuig is. In dat geval is het het meest aan te raden om alles zo dicht mogelijk bij je te laten zodat het kind het zonder hulp kan oppakken. Indien nodig is het het veiligst om de auto zo vaak mogelijk te stoppen en de kleine te verzorgen.

Niets beters om files, verveling, duizeligheid en vermoeidheid bij een kind te vermijden dan ’s nachts te reizen. Als u liever overdag rijdt, volg dan deze 7 tips en wees geduldig. Het belangrijkste is dat je veilig op je bestemming aankomt, dus stel geen aankomsttijd in en maak de nodige tussenstops.

Met een huurauto in Spanje

  1. Overzicht
  2. Moet ik een autoverzekering afsluiten bij het huren van een auto in Spanje?
  3. Welke verzekering is inbegrepen?
  4. Wat is een eigen risico?
  5. CDW (Collision Damage Waiver)
  6. Maar mijn creditcard biedt verzekeringsdekking voor mij.
  7. Dingen die u bij u moet hebben als u in Spanje rijdt
  8. De wegen van Spanje begrijpen
  9. Parkeren in Spanje
  10. Snelheidslimieten in Spanje
  11. Waar een auto huren in Spanje
  12. Meerijden in Spanje

1.Overzicht

Autorijden in Spanje is heel gemakkelijk en als u van plan bent om wat sightseeing en dagtochten te maken, is de kans groot dat u op enig moment tijdens uw reis een auto in Spanje gaat huren. En waarom niet? Door een auto in Spanje te huren, haalt u het meeste uit uw vakantie en als het u lukt om een echt goed autoverhuurbedrijf in Spanje te vinden is het ook stressvrij.

In dit artikel hebben we alles behandeld wat u moet weten over autorijden in Spanje, evenals onze 4 tips voor het huren van een auto in Spanje!

Hier zijn enkele van onze beste tips om in gedachten te houden als het gaat om autoverhuur in Spanje:

  • De meeste auto’s zullen handgeschakeld zijn, men moet specifiek naar een automatische schakeling vragen en het zal behoorlijk wat meer kosten
  • Wilt u uw auto in de ene stad ophalen en in een andere stad inleveren? Meestal is dat mogelijk, maar vermijd extra kosten door de huurauto niet op te halen of af te geven op een luchthaven
  • Grootte maakt wel degelijk een verschil, in de Spaanse steden en dorpen (vooral die die u tijdens uw vakantie wilt verkennen), zijn sommige straten SMAL. Vermijd het huren van een grote auto, tenzij je hem echt nodig hebt.
  • Controleer het brandstofbeleid zorgvuldig wanneer u op zoek bent naar een autoverhuurbedrijf in Spanje. Bij sommige bedrijven krijgt u een volle tank brandstof en moet u deze daarna weer VOL inleveren, anders worden er extra kosten in rekening gebracht als u dat niet doet (tegen hoge prijzen).

2. Moet ik een autoverzekering afsluiten bij het huren van een auto in Spanje?

Dit is de vraag van een miljoen dollar als je een auto huurt in Spanje! Eigenlijk als je ergens een auto huurt, maar ik geloof dat dat in Spanje nog meer geldt.

Als u door Spanje rijdt, ziet u veel auto’s met deuken en krassen. Veel daarvan wordt veroorzaakt door die smalle wegen of onvoorzichtige chauffeurs.

Autocarrosserieën zijn redelijk goedkoop in een groot deel van Spanje, dus mensen gaan gewoon dingen repareren of ze beginnen gewoon een verzameling deuken. Het is allemaal cosmetisch en het zal ook in de loop van de tijd gebeuren, vooral op de achteruitkijkspiegels of de bumpers.

De volledige dekking van de verzekering die door het Spaanse autoverhuurbedrijf wordt verstrekt, is vaak net zoveel als de huur. Velen hebben een maximum van €180 of zo, maar het is vaak €10 per dag of meer. Dit is dan de zorgeloze optie, waarbij alles wat er met de auto gebeurt gedekt is. Controleer of er geen eigen risico is of dat de term die ze hier gebruiken “Excess” is.

3. Welke verzekering is inbegrepen?

Velen nemen de verplichte autoverzekering, inzittendenverzekering en WA-verzekering op in de tarieven en dat is in overeenstemming met de huidige wetgeving. Soms heb je ook een aanrijdingsschadeverzekering (CDW) en diefstal waarbij ook het eigen risico is inbegrepen.

4. Wat is een eigen risico?

Een eigen risico is een maximumbedrag dat u moet betalen bij schade aan het voertuig. Ze zullen vaak een lopende afschrijving, van € 800 tot € 3.000, op uw creditcard plaatsen voor het eigen risico. Zodra u de auto onbeschadigd inlevert, wordt deze verwijderd. Als ze schade constateren, wordt het reparatiebedrag in rekening gebracht tot uw eigen risico.

5. CDW (Collision Damage Waiver)

Vaak wordt dit automatisch verstrekt bij autohuur in Spanje. Dit is dikwijls slechts een basisverzekering in het geval van een ongeval en wordt meestal geleverd met een hoge aanbetaling om een mogelijk eigen risico te dekken. Een krasje op de lak van een huurwagen is een vaak voorkomende schadeclaim. De Collision Damage Waiver zorgt ervoor dat de klant na zijn reis geen onnodige kosten hoeft te betalen. Met deze verzekering ontvangt uw klant terugbetaling bij schade, botsing en verlies. De verzekering dekt de kosten.

6. Maar mijn creditcard biedt verzekeringsdekking voor mij.

Lees de kleine lettertjes! De meeste creditcardmaatschappijen geven aan dat u de verzekering moet afwijzen en zij hebben daar een bewijs van nodig. Als u dit als uw dekking wilt gebruiken, neem dan de tijd om uw algemene voorwaarden te lezen of beter nog, bel ze en zorg ervoor dat u heel duidelijk weet wat er gedekt is, de duur van de huur in Spanje, de locatie van de autohuur en wat er nodig zou zijn als er een claim zou zijn. Deze dingen zijn essentieel om u gemoedsrust te geven tijdens het huren van uw auto in Spanje.

7. Dingen die u bij u moet hebben als u in Spanje rijdt

  • Internationaal rijbewijs
  • Geldig rijbewijs van de Europese Unie (of Zwitsers, Noors of Kroatisch)
  • Paspoort of identiteitskaart van de bestuurder
  • Kredietkaart op naam van de huurder
  • Bestuurder moet minimum 21 jaar zijn maar veel verhuurbedrijven vragen een bestuurder met een minimumleeftijd van 23 of zelfs 25 jaar. Indien het bedrijf toch een auto zal verhuren is er een toeslag van ongeveer €20 voorzien. Er is geen maximum leeftijd vastgelegd

Merk ook op dat:

  • Het gebruik van mobiele telefoons tijdens het rijden ten strengste verboden is.
  • Veiligheidsgordels moeten te allen tijde worden gedragen.
  • Kinderen tot 12 jaar moeten achter in de auto reizen.
  • Een buitenlands rijbewijs geeft de houder pas vanaf 18 jaar het recht een motorvoertuig te besturen in Spanje.

8. De wegen van Spanje begrijpen

Mensen zullen vaak zeggen: “Maak je geen zorgen over het volgen van de wegnummers. Volg gewoon de borden die naar uw bestemming in de stad wijzen” wanneer u advies geeft aan degenen die van plan zijn om met de auto door Spanje te reizen. Voor het grootste deel is dit een redelijk goed advies, maar een beetje kennis van het wegnummeringssysteem kan uw reis een beetje gemakkelijker en mogelijk zelfs een beetje goedkoper maken.

De snelwegen of autopista’s worden aangeduid met de letter ‘AP’ (bijvoorbeeld AP6) en zijn tolwegen, terwijl de vrije snelwegen van Spanje, ook wel Autovias genoemd, over het algemeen worden aangeduid met de letter ‘A’ en evenwijdig aan de autopista’s lopen.

Bij het verlaten van de snelweg of een stad zie je hoogstwaarschijnlijk een bord (meestal een naam van een plaats of ding) met een schuine streep erdoor. Dit laat je weten dat je dat gebied hebt verlaten, je zult echter geen ander bord vinden dat aangeeft waar je nu bent.

9. Parkeren in Spanje

Parkeerregels en -voorschriften variëren afhankelijk van het gebied van een stad. Parkeerplaatsen gemarkeerd met blauwe lijnen betekent betaald parkeren. Je moet je parkeerkaart dus kopen bij een automaat in de buurt op de stoep (meestal met een blauw-wit ‘P’-bordje).

Betaald parkeren in Spanje loopt van maandag tot en met vrijdag van 09:00-14:00 uur en nogmaals van 16:00-21:00 uur en op zaterdag van 09:00-14:00 uur.

Een ‘P’ omringd met ZWART geeft aan dat er geparkeerd is voor een speciale klasse mensen (inwoners, enz.), dus gebruik die parkeerplaatsen niet. In de meeste steden zijn openbare parkeergarages te vinden. Hotels hebben vaak een parkeergarage voor gasten.

Meer informatie over het parkeren in Spanje kan je vinden op Leven in Spanje.

10. Snelheidslimieten in Spanje

Klik hier voor de snelheidscontroleradars in Spanje en hier voor de verkeerscamera’s in Spanje.

De normale snelheidslimieten zijn:

Autovías en autopista’s: 120 km/h

Hoofdwegen: 80 km/u, 90 km/u OF 100 km/u zoals aangegeven

Woonwijken: 20 km/u, 30 km/u OF 50 km/u zoals aangegeven

Meer uitleg over verkeersboetes kan men hier vinden.

11. Waar een auto huren in Spanje

Met zoveel autoverhuurbedrijven om uit te kiezen, is de beste plaats om een huurauto in Spanje te zoeken en dan vooral voor mensen uit het buitenland, op een verzamelsite.

Deze sites bevatten alle bekende autoverhuurbedrijven, waaronder Hertz, Budget, National en Alamo, samen met enkele Europese merken. Deze verzamelsites tonen ook de prijzen voor een aantal verschillende autoklassen in een overzichtelijke tabel.

De meeste reizigers halen hun huurauto op op de luchthaven van aankomst. Sommige Spaanse luchthavens, zoals Barcelona Airport, bieden huurautoreserveringen rechtstreeks op hun website aan, maar er kunnen minder opties beschikbaar zijn. De meeste Spaanse steden en populaire bestemmingen hebben een nabijgelegen vliegveld en daar vind je de huurauto’s. Het is echter wel mogelijk om een auto op te halen op een locatie buiten de luchthaven. Verwacht gewoon een hogere prijs te betalen voor die auto’s.

AutoEurope is ook geweldig als het gaat om het regelen van uw autohuur, en ze zijn echt betrouwbaar. Na het invullen van het online aanvraagformulier voor autoverhuur, ontvangt u een zeer snelle reactie per e-mail, met daarin een prijsopgave en een bevestiging van uw huurdatum en uur.

Hun tarief is zeer betaalbaar en nadat u hen uw creditcardgegevens hebt gegeven om een aanbetaling op de auto te doen, ontvangt u een e-mailbevestiging met de voucher voor het ophalen van de auto in Spanje. Zo simpel is het echt.

12. Meerijden in Spanje

Bent u op zoek naar een alternatief voor het huren van een auto in Spanje? Rideshare is precies wat de naam doet vermoeden – iemand die ergens heen gaat, post zijn reis, samen met hoeveel stoelen er beschikbaar zijn in de auto, en iemand kan zijn reis zoeken/vinden en meedoen (uiteraard tegen een kleine betaling).

Hier is Amovens rideshare-gedeelte. Het is heel eenvoudig en gemakkelijk te gebruiken, u hoeft zich alleen maar gratis aan te melden.